Historia kobiecego piękna

Przykłady z dzieł sztuki i dzieł literackich, jakie wykorzystałem przy prezentowaniu tego tematu, pokazują w pierwszej kolejności, że ideał piękna kobiety towarzyszy ludzkości od najdawniejszych lat. Każda epoka, zarówno w sztuce, jak i literaturze ma swoje własne ideały postaw i hołubionych postępowań, czy zasad postrzegania czegoś lub kogoś. Ten temat także to potwierdza – różnice pomiędzy ideałami kobiecej urody mogą tak samo uwidaczniać różnice pomiędzy epokami, jak inne, bardziej charakterystyczne elementy. Ideał się zmieniał, tak jak zmieniało się nie tylko postrzeganie piękna kobiecego, ale także uosobienie kobiety idealnej.
Poszczególne epoki przywoływały różne ideały kobiecego piękna – począwszy od wyidealizowanych wizerunków kobiet nieziemsko pięknych, poprzez specyficzne rubensowskie kształty, opisy sensualne, podkreślające zmysłowość, budowane na zasadzie przeciwieństw, a także późniejsze ich wizerunki – różniące się między sobą. Na kilku przykładach, literackich i tych uwidocznionych na płótnach wybitnych malarzy widać, że inny był kanon piękna dla chłopów i dla mieszczan. Wynika to z tego, że ideał piękna nie był, nie jest i nigdy nie będzie jeden, wspólny, dla wszystkich. Jak wiele jest wizerunków kobiet, tak wiele będzie słów zachwytu, ale i słów zupełnie przeciwnych. Natura ludzka przecież inaczej postrzega piękno – widać to choćby na tych przykładach, które przedstawiłem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *